Όσο για τον Έλληνα οπαδό; Όλη την χρονιά διάβαζα σχόλια για το πόσο κακός είναι, πόσο ζημιώνει τον Ολυμπιακό και πόσο καλύτερα πάει η ομάδα όταν “τρώει” πάγκο.

Οι ίδιοι τώρα “κλαίνε” και βρίζουν τους Αγγελόπουλους γιατί τον άφησαν να πάει στην ρωσική “αρκούδα”.  Άβυσσος η ψυχή του οπαδού…

ps. Thanks Milos for the memories. Ομολογώ ότι περίμενα πολύ περισσότερα από σένα, ωστόσο υπήρχαν και μαγικές σου στιγμές στον Θρύλο!

- Μην αγχώνεσαι κόουτς! Τις βαράω εγώ!

…

- Αντε αγόρι μου να σε χαρώ, πάμε!

…

- Mπλλλλλλ, Αγγγγγγγκ, Ζννννννν

…

- Ρε ψηλέ, τι μ@λ@κίες κάνεις;

…

- Don’t worry Duda, εγώ θα βάλω και τις δύο!

…

- Για να σε δω μπρε Βασίλη…

…

- Πίου, πίου, πίου, πίουυυυυυυυυυυυυυυ

…

- Ρε πάς καλά; Θα σε αρπάξω!

- Ηρεμα κόουτς! Πάω εγώ να τις βάλω!

…

- Για να σε δω και εσένα…

…

- Τα ριάλια, ριάλια, ριάλα, τα μονόλιρα… ωωωωωωωω

…

- Με δουλεύετεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε;;;

…

- Ντούντα, αναλαμβάνω! Βάζω και τις δύο και νικήσαμε!

…

- Απλά σε ικετεύω. Κάντο.

…

- Μπλιααααααααααααα, μπλιααααααααααααα

…

- Για το Δρομοκαϊτειο περάστε από εδώ.

…

- Εγώ θα κάτσω ήσυχα στη γωνίτσα μου.

…

- Μα κόουτς, εγώ δεν βάρεσα.

…

- Ρε άι στα διάλα και εσύ! Πάρτα!

Τι ζήσαμε όμως μέσα στο 2010;;

Για την ακρίβεια τι ζήσαμε μέσα από αυτή τη γωνιά του διαδικτύου μέσα στο χρόνο που φεύγει;

Από σήμερα και μέχρι την Παρασκευή πάμε όπως και πέρσι να κάνουμε την ανασκόπηση της χρονιάς…

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ

Νέα χρονιά, νέες ελπίδες, νέες αφίξεις. Ο Λούα Λούα πίσω στο λιμάνι.

Οχι όμως και ο Μπεν Αρφά.

Oύτε και οι… τουρίστες που έκαναν διακοπές και με την ΑΕΚ.

Και επειδή εμείς ήμασταν στο -5 (!!!), ο κόουτς Γιαννάκης τρελάθηκε!

Ναι, εμείς στο -5 και ο Κόκκαλης το έμαθε καθυστερημένα…

Και ο Ζίκο στην κοσμάρα του!

Το Παπί όμως ανακάλυψε κάποιον που περίμενε στον αγώνα με την ΑΕΛ.

Και οι παπιοιστορίες συνεχίζονται τον Γενάρη…

…με τις μεταγραφές(;) Κόκκαλη

και τον έρωτα του Σισέ!

Διάλειμμα για τις 100 μέρες ΠΑ-ΣΟΚ…

Και για τον αγαπημένο Γιαννάκη!

Και για τον αγαπημένο Μάκαρο και την πρόβλεψη για το 0-0 στην Καβάλα!!

Και αφού ήρθε το 0-0… -7??????? Πάμε καλά???????

Σίγουρα δεν πάμε καλά. Αιντε στο καλό Ζίκο!

Και που έφυγες όμως; Το κακό είχε παραγίνει… Ολυμπιακός (;) – ΠΑΟΚ 0-1

Μια κλωνοποίηση τώρα!

KAI MIA EYXH ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΝΕΣΤΟ ΠΟΥ ΕΠΙΑΣΕ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Και ένα Ντίσκο… Πάρτει… Παρτιζάνι!

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ

Μπαίνουμε στον δεύτερο μήνα και… ψάχνουμε την κόρη.

Την ώρα που η ΑΕΚ κάνει άθλο.

Και την ώρα που ΧΩΡΙΣΕ Η ΜΕΝΕΓΑΚΗ!!!!!

(διάλειμμα για φαγητό. Αγαπημένη ανάρτηση!)

(πέσανε και χημικά στο ΟΑΚΑ)

Ερχεται όμως κάθε 8/2 αυτή η μέρα…

(συνεχίζουμε με… φαγητό)

(και πάλι με Μάκαρο!)

Αλλά και με νέο ΜΑΚΑΡΟ ημέρα ερωτευμεύνων!

Είχαμε και επιτυχία στην Ευρώπη στο βόλει.

Και τίτλο στο ΜΠΑΣΚΕΤ!!!

Με τρομερό Μίλος!

Εχουμε και κοντομάνικα στην Ευρώπη και μια από τις πιο αγαπημένες σας ιστορίες.

Που κατέληξε όμως στα χέρια χασάπη.

Kαι τον μήνα να τελειώνει με ροζ φανέλα…

και πρώτο τον ΠΑΟΚ!

DuckSEASON 1  ► Διαγωνισμός: Συμμετοχές & Νικητές

DuckSEASON 1  ► Διπλό μες τη Λιέγη, Φάνη ολέ ολέ!

Kαι σε έκδοση ΘΕΟΝΤΟΣΙΤΣ

- Αντε πάγαινε από εδώ ρε! Που είναι ο Νέμεθ;; Οεο;;;;

- Ρε παλιο#@$@^^, δεν το θέλαμε για βασικό ρεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε!!

- Αναπληρωματικό του Σισέεεεεεε, ρε #&*%*&%^$#@΅(*^*&^&$#@!!!!

και σε …κουπάτες διαστάσεις εδώ:
http://papaki.redplanet.gr/wp-content/uploads/2010/02/teodosic-olympiacos-red-duckling.jpg

Σήμερα θα μου επιτρέψετε να γυρίσω το χρόνο πίσω…

Να γυρίσω σε μια ανάρτησή μου τον περασμένο Μάρτη…

Ο Ολυμπιακός αντιμετώπιζε την Ρεάλ στον πρώτο αγώνα τον play-offs της Ευρωλίγκας και εγώ έγραφα για την μεγάλη μου αδυναμία…

Την μεγάλη μου ερυθρόλευκη αδυναμία που σήμερα επέστρεψε στους τίτλους μετά από 8 ολόκληρα χρόνια!

………………………………………………………………………

Red Duckling 24/3/2009

Έχω μια αδυναμία, μια μεγάλη ερυθρόλευκη αδυναμία!

Δεν είναι άλλη από το μπάσκετ του Ολυμπιακού…

Για όσους γεννηθήκαμε στις αρχές της δεκαετίας του ’80, το μπάσκετ ήταν αυτό που μας κράτησε ψηλά το Ολυμπιακό μας φρόνημα στα σχολικά μας χρόνια.

Ειδικά σε μένα που μεγάλωσα σε μια γειτονιά όχι ιδιαίτερα φιλική προς το κόκκινο χρώμα, η θρυλική ομάδα που μεσουράνησε στα μέσα της δεκαετίας του ’90, ήταν ο λόγος που μπορούσα με υπερηφάνεια να λέω πως είμαι ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ!!

Έζησα απίστευτες στιγμές εκείνα τα χρόνια.

Και ήμουν τυχερός γιατί τις περισσότερες τις έζησα από κοντά,
από την κερκίδα!

Τολμώ να πω ότι εκείνα τα 5 χρόνια μου προσφέρανε περισσότερες συγκινήσεις από την ερυθρόλευκη δυναστεία του ποδοσφαίρου…

Αλήθεια τι να πρωτοθυμηθώ;;

Τα 5 συνεχόμενα πρωταθλήματα, το ένα πιο συναρπαστικό από το άλλο;;

Την καρδιά μου να κοντεύει να διαλυθεί στο 45-44 με το σκορ να μη λέει να αλλάξει τα τελευταία λεπτά μετά τη τρίποντη βόμβα του Έντι;

Το ατέλειωτο πάρτι για το (παραλίγο νταμπλ σκορ) 73-38 επί του μόλις εστεμμένου «ψευτοπρωταθλητή» Ευρώπης;

Το απαρηγόρητο κλάμα για το χαμένο ευρωπαϊκό του Τελ Αβιβ;;

Την υπέρτατη έκσταση για το δεύτερο συνεχόμενο νικηφόρο ημιτελικό στη Σαραγόσα κόντρα στον αιώνιο;

Μα πάνω από όλα τη συγκλονιστική χρονιά του τριπλ κράουν το 1997!

Μια χρονιά που τα έζησα ΟΛΑ από κοντά!

Τι να γράψω… Απίστευτα συναισθήματα!

Ήμουν εκεί στο ΟΑΚΑ, όταν ο Σιγάλας σήκωνε το κύπελλο Ελλάδος και μας έδειχνε με το δάχτυλό του… ΤΟ ΠΡΩΤΟ!

Ήμουν στο ΣΕΦ όταν ο Τόμις πυροβολούσε από τα 9 μέτρα και μας έστελνε στη Ρώμη μετά το μεθύσι του 49-69 μέσα στο ΟΑΚΑ!

ΗΜΟΥΝ ΣΤΗ ΡΩΜΗ!!

Όταν το ΣΕΦ μετακόμισε στο Παλαέουρ!

Όταν ο ΘΡΥΛΟΣ σήκωσε το ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ!

Ήμουν στο πλοίο της επιστροφής όταν η Θύρα 7 έβγαλε το συγκλονιστικό σύνθημα:
Στη Ρώμη και στο τελικό, σηκώσαμε Ευρωπαϊκόοοοοο!

Ήμουν στην υποδοχή των πρωταθλητών σε ένα ματς κόντρα στον Απόλλων Πάτρας, όπου και το Μαρακανά να είχαμε έδρα δεν θα μας χώραγε…

Ήμουν ακόμα και στο ΟΑΚΑ, ανάμεσα στους οπαδούς της ΑΕΚ, όταν η ομαδάρα του Ίβκοβιτς τελείωνε το πρωτάθλημα με 3-1 κατακτώντας και το ΤΡΙΤΟ!

Τι να λέμε τώρα ρε μάγκες…

Όλα αυτά στην ηλικία των 16!

Είναι δυνατόν να μην έχω αδυναμία σε αυτή την ομάδα;;

Και από ονόματα;;

Ονόματα ΘΡΥΛΟΙ!

Ρίβερς, Πάσπαλιε, Τάρλατς, Τάρπλεϊ, Τόμιτς, Φασούλας, Μπέρι, Σιγάλας…

Και πόσοι άλλοι…

Με κορυφαίο τον αγαπημένο μου, τον ένα και μοναδικό…

ΕΕΕΕΕΕΕΕΝΤΙ ΤΖΟΟΟΟΟΟΟΟΟΝΣΟΝ!!

………..Ένα χρόνο αργότερα όμως ο κύκλος έκλεισε με το τρίποντο-φαρμάκι του Στογιάκοβιτς. Ήμουν και εκεί στο ΣΕΦ…

Το 1999 ήρθε και το ρέκβιεμ στην Ευρώπη στο αποτυχημένο φάιναλ φορ του Μονάχου…

Η τελευταία ευκαιρία να σηκώσουμε το κεφάλι χάθηκε το 2002, με την αυτοκτονία μας στους τελικούς με την ΑΕΚ…

Έκτοτε; Σκοτάδι…

Ούτε καν ήξερα πότε έπαιζε η ομάδα.

Δεν άντεχα να την βλέπω παρατημένη να μικραίνει κι άλλο…

Δεν μπορούσα να δεχτώ ότι ο φόβος και ο τρόμος της Ευρώπης,
τερμάτιζε πια 8ος στην Ελλάδα!

Ώσπου ήρθαν τα αδέλφια Αγγελόπουλοι για να αλλάξουν το ρου της ιστορίας!

Τη τελευταία 3ετία έφτασαν μια ανάσα τόσο από το πρωτάθλημα όσο και από το φάιναλ φορ… Το καταραμένο μειονέκτημα έδρας όμως στάθηκε ανυπέρβλητο εμπόδιο!

Φέτος όμως φαίνεται πως έφτασε το πλήρωμα του χρόνου!

Και ας χάθηκε το κύπελλο Ελλάδος το περασμένο Φλεβάρη…

Οι νίκες επί Παναθηναϊκού και Ταού μας έδωσαν το πολυπόθητο πλεονέκτημα έδρας σε Ελλάδα και Ευρώπη!!

Και σήμερα ξεκινάει η μεγάλη σειρά των πλέι-οφ κόντρα στη Ρεάλ Μαδρίτης…

Από το κάστρο μας, το ΣΕΦ!!

Τρία χρόνια μετά από ένα ματς με τη Μπάρτσα, ήρθε η ώρα να ξαναβρεθώ στις κερκίδες του θρυλικού σταδίου!

Στο χώρο που έζησα στιγμές ΜΕΓΑΛΕΙΟΥ και ΔΟΞΑΣ!!

Ανυπομονώ σα μικρό παιδί να βραδιάσει και να κατηφορίσω στον Πειραιά…

Από χθες το βράδυ δεν σκέφτομαι τίποτε άλλο!

Μου ξανάρχονται ένα ένα, χρόνια δοξασμένα!

Τα πληκτρολογώ και έχω ανατριχιάσει…

ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ
ΘΡΥΛΕ ΟΛΕ Σ’ΑΓΑΠΩ!!

………………………………………………………………………

Για να κατεβάσετε την φωτογραφία σε τεράστιες διαστάσεις …θριάμβου (3180X2129) πατήστε εδώ:
http://papaki.redplanet.gr/wp-content/uploads/2010/02/olympiacos-winner-basketball-cup-red-duckling.jpg

Επειδή η πρώτη θέση ήταν εξασφαλισμένη και το παιχνίδι δεν αντέχει σε κριτική, ζήτησα από Τεόντοσιτς, Τσίλντρες και Γιαννάκη να μου σχολιάσουν τις 100 μέρες ΠΑΣΟΚ…

Και ιδού οι αντιδράσεις τους:

ΥΓ: Όπως και στο προηγούμενο blog, έτσι και εδώ στον Κόκκινο Πλανήτη θα είμαι με τη σάτιρα μου απέναντι σε κάθε πολιτική παραφωνία που διακρίνω.

Γράφοντας όμως δημόσια έχω συναντήσει και ανθρώπους που δεν μπορούν να δουν πέρα από την μύτη τους, να ανοίξουν το μυαλό τους και να χαμογελάσουν ή να προβληματιστούν με μια ανάρτηση.

Πριν λοιπόν εμφανιστούν στα σχόλια, τους ξεκαθαρίζω πως δεν πρόκειται να ασχοληθώ μαζί τους…

Ούτε πρόκειται να τους χαλάσω αυτά που φαντάζονται για μένα…

Ετσι λοιπόν…

…για εκείνους που τους ενοχλεί η σάτιρα στον Πρωθυπουργό… ναι είμαι δεξιός!

…για τους άλλους που ενοχλούνται από τα αστεία για την αξιωματική αντιπολίτευση… ναι είμαι πρασινοφρουρός!

…για όσους τέλος τους πειράζει να σατιρίζω ΠΑΣΟΚ και ΝΔ… ναι είμαι αριστερός!

Όσοι λοιπόν φοράτε παρωπίδες… ναι είμαι αυτό που θέλετε να είμαι!!

Για τους υπόλοιπους, γι’ αυτούς που δημιούργησα αυτό το blog, είμαι απλά ο Red Duckling…. Ένας blogger ερυθρόλευκων αισθημάτων. Που δεν βρίζει, δεν συκοφαντεί, δεν εκβιάζει! Που λατρεύει τον αθλητισμό και το ποδόσφαιρο καθώς τα θεωρεί τα ωραιότερα ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝΤΑ πράγματα στη ζωή.

Είμαι ένας blogger που έχει ένα «κουσούρι»: Βλέπει τα πράγματα με χιούμορ! Γι’ αυτό μίζεροι, γκρινιάρηδες, φανατισμένοι, κομπλεξικοί και λοιποί συγγενείς ας κλικάρουν αλλού…