- Μην αγχώνεσαι κόουτς! Τις βαράω εγώ!

…

- Αντε αγόρι μου να σε χαρώ, πάμε!

…

- Mπλλλλλλ, Αγγγγγγγκ, Ζννννννν

…

- Ρε ψηλέ, τι μ@λ@κίες κάνεις;

…

- Don’t worry Duda, εγώ θα βάλω και τις δύο!

…

- Για να σε δω μπρε Βασίλη…

…

- Πίου, πίου, πίου, πίουυυυυυυυυυυυυυυ

…

- Ρε πάς καλά; Θα σε αρπάξω!

- Ηρεμα κόουτς! Πάω εγώ να τις βάλω!

…

- Για να σε δω και εσένα…

…

- Τα ριάλια, ριάλια, ριάλα, τα μονόλιρα… ωωωωωωωω

…

- Με δουλεύετεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε;;;

…

- Ντούντα, αναλαμβάνω! Βάζω και τις δύο και νικήσαμε!

…

- Απλά σε ικετεύω. Κάντο.

…

- Μπλιααααααααααααα, μπλιααααααααααααα

…

- Για το Δρομοκαϊτειο περάστε από εδώ.

…

- Εγώ θα κάτσω ήσυχα στη γωνίτσα μου.

…

- Μα κόουτς, εγώ δεν βάρεσα.

…

- Ρε άι στα διάλα και εσύ! Πάρτα!

Κάποτε υποδεχόμασταν τον ΠΑΟ στον πρώτο τελικό του 2009.

Κάποτε χάσαμε το ματς με 67-69 (21/5/2009).

Κάποτε (την άλλη μέρα) “έγραφα” στο παλιό blog:

..

(μια χαρά νομίζω ταιριάζει και για το χθεσινό 70-75)

..

(χθες χάναμε με 4 και ο Τεό πήγε στο τέλος να σκοράρει με… δίποντο και στο καπάκι το ίδιο έκανε ο Σπανούλης στο -5)

..

(τα τούβλα ήταν αμέτρητα και χθες, 23/65 σουτ όλοι μαζί)

..

(Ντούντα; Πάει με την πρώτη…)

..

..

Χάθηκε λοιπόν η πρώτη μάχη όπως και τότε με παρόμοιο τρόπο. Ελπίζω την Κυριακή να μην έχουμε την εξέλιξη εκείνης της σεζόν…
Αναμένω στο παρκέ πάθος και ψυχή.

..

…

- Βγάλατε γλώσσα τόοοοοοοοοοοοση μετά το +48!

- Που πάτε χωρίς εμένα; Γατάκια.

DuckSEASON 1 ► Πάμε Στοίχημα

Τι να περιμένω να τελειώσει το ματς για να φτιάξω ανάρτηση…

Άλλωστε έτοιμη είναι από… πέρσι!

21/5/2009 στο παλιό μου blog με τίτλο: Το βράδυ αρχίζουν οι τελικοί…

ΥΓ: Εντάξει, για τα 0/15 τρίποντα μέχρι τώρα δεν μπορεί να φταίει ο κόουτς! Αλλά νισάφι πια… Υπομονή 3 χρόνια για ένα κύπελλο Ελλάδος;;;

Σήμερα θα μου επιτρέψετε να γυρίσω το χρόνο πίσω…

Να γυρίσω σε μια ανάρτησή μου τον περασμένο Μάρτη…

Ο Ολυμπιακός αντιμετώπιζε την Ρεάλ στον πρώτο αγώνα τον play-offs της Ευρωλίγκας και εγώ έγραφα για την μεγάλη μου αδυναμία…

Την μεγάλη μου ερυθρόλευκη αδυναμία που σήμερα επέστρεψε στους τίτλους μετά από 8 ολόκληρα χρόνια!

………………………………………………………………………

Red Duckling 24/3/2009

Έχω μια αδυναμία, μια μεγάλη ερυθρόλευκη αδυναμία!

Δεν είναι άλλη από το μπάσκετ του Ολυμπιακού…

Για όσους γεννηθήκαμε στις αρχές της δεκαετίας του ’80, το μπάσκετ ήταν αυτό που μας κράτησε ψηλά το Ολυμπιακό μας φρόνημα στα σχολικά μας χρόνια.

Ειδικά σε μένα που μεγάλωσα σε μια γειτονιά όχι ιδιαίτερα φιλική προς το κόκκινο χρώμα, η θρυλική ομάδα που μεσουράνησε στα μέσα της δεκαετίας του ’90, ήταν ο λόγος που μπορούσα με υπερηφάνεια να λέω πως είμαι ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ!!

Έζησα απίστευτες στιγμές εκείνα τα χρόνια.

Και ήμουν τυχερός γιατί τις περισσότερες τις έζησα από κοντά,
από την κερκίδα!

Τολμώ να πω ότι εκείνα τα 5 χρόνια μου προσφέρανε περισσότερες συγκινήσεις από την ερυθρόλευκη δυναστεία του ποδοσφαίρου…

Αλήθεια τι να πρωτοθυμηθώ;;

Τα 5 συνεχόμενα πρωταθλήματα, το ένα πιο συναρπαστικό από το άλλο;;

Την καρδιά μου να κοντεύει να διαλυθεί στο 45-44 με το σκορ να μη λέει να αλλάξει τα τελευταία λεπτά μετά τη τρίποντη βόμβα του Έντι;

Το ατέλειωτο πάρτι για το (παραλίγο νταμπλ σκορ) 73-38 επί του μόλις εστεμμένου «ψευτοπρωταθλητή» Ευρώπης;

Το απαρηγόρητο κλάμα για το χαμένο ευρωπαϊκό του Τελ Αβιβ;;

Την υπέρτατη έκσταση για το δεύτερο συνεχόμενο νικηφόρο ημιτελικό στη Σαραγόσα κόντρα στον αιώνιο;

Μα πάνω από όλα τη συγκλονιστική χρονιά του τριπλ κράουν το 1997!

Μια χρονιά που τα έζησα ΟΛΑ από κοντά!

Τι να γράψω… Απίστευτα συναισθήματα!

Ήμουν εκεί στο ΟΑΚΑ, όταν ο Σιγάλας σήκωνε το κύπελλο Ελλάδος και μας έδειχνε με το δάχτυλό του… ΤΟ ΠΡΩΤΟ!

Ήμουν στο ΣΕΦ όταν ο Τόμις πυροβολούσε από τα 9 μέτρα και μας έστελνε στη Ρώμη μετά το μεθύσι του 49-69 μέσα στο ΟΑΚΑ!

ΗΜΟΥΝ ΣΤΗ ΡΩΜΗ!!

Όταν το ΣΕΦ μετακόμισε στο Παλαέουρ!

Όταν ο ΘΡΥΛΟΣ σήκωσε το ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ!

Ήμουν στο πλοίο της επιστροφής όταν η Θύρα 7 έβγαλε το συγκλονιστικό σύνθημα:
Στη Ρώμη και στο τελικό, σηκώσαμε Ευρωπαϊκόοοοοο!

Ήμουν στην υποδοχή των πρωταθλητών σε ένα ματς κόντρα στον Απόλλων Πάτρας, όπου και το Μαρακανά να είχαμε έδρα δεν θα μας χώραγε…

Ήμουν ακόμα και στο ΟΑΚΑ, ανάμεσα στους οπαδούς της ΑΕΚ, όταν η ομαδάρα του Ίβκοβιτς τελείωνε το πρωτάθλημα με 3-1 κατακτώντας και το ΤΡΙΤΟ!

Τι να λέμε τώρα ρε μάγκες…

Όλα αυτά στην ηλικία των 16!

Είναι δυνατόν να μην έχω αδυναμία σε αυτή την ομάδα;;

Και από ονόματα;;

Ονόματα ΘΡΥΛΟΙ!

Ρίβερς, Πάσπαλιε, Τάρλατς, Τάρπλεϊ, Τόμιτς, Φασούλας, Μπέρι, Σιγάλας…

Και πόσοι άλλοι…

Με κορυφαίο τον αγαπημένο μου, τον ένα και μοναδικό…

ΕΕΕΕΕΕΕΕΝΤΙ ΤΖΟΟΟΟΟΟΟΟΟΝΣΟΝ!!

………..Ένα χρόνο αργότερα όμως ο κύκλος έκλεισε με το τρίποντο-φαρμάκι του Στογιάκοβιτς. Ήμουν και εκεί στο ΣΕΦ…

Το 1999 ήρθε και το ρέκβιεμ στην Ευρώπη στο αποτυχημένο φάιναλ φορ του Μονάχου…

Η τελευταία ευκαιρία να σηκώσουμε το κεφάλι χάθηκε το 2002, με την αυτοκτονία μας στους τελικούς με την ΑΕΚ…

Έκτοτε; Σκοτάδι…

Ούτε καν ήξερα πότε έπαιζε η ομάδα.

Δεν άντεχα να την βλέπω παρατημένη να μικραίνει κι άλλο…

Δεν μπορούσα να δεχτώ ότι ο φόβος και ο τρόμος της Ευρώπης,
τερμάτιζε πια 8ος στην Ελλάδα!

Ώσπου ήρθαν τα αδέλφια Αγγελόπουλοι για να αλλάξουν το ρου της ιστορίας!

Τη τελευταία 3ετία έφτασαν μια ανάσα τόσο από το πρωτάθλημα όσο και από το φάιναλ φορ… Το καταραμένο μειονέκτημα έδρας όμως στάθηκε ανυπέρβλητο εμπόδιο!

Φέτος όμως φαίνεται πως έφτασε το πλήρωμα του χρόνου!

Και ας χάθηκε το κύπελλο Ελλάδος το περασμένο Φλεβάρη…

Οι νίκες επί Παναθηναϊκού και Ταού μας έδωσαν το πολυπόθητο πλεονέκτημα έδρας σε Ελλάδα και Ευρώπη!!

Και σήμερα ξεκινάει η μεγάλη σειρά των πλέι-οφ κόντρα στη Ρεάλ Μαδρίτης…

Από το κάστρο μας, το ΣΕΦ!!

Τρία χρόνια μετά από ένα ματς με τη Μπάρτσα, ήρθε η ώρα να ξαναβρεθώ στις κερκίδες του θρυλικού σταδίου!

Στο χώρο που έζησα στιγμές ΜΕΓΑΛΕΙΟΥ και ΔΟΞΑΣ!!

Ανυπομονώ σα μικρό παιδί να βραδιάσει και να κατηφορίσω στον Πειραιά…

Από χθες το βράδυ δεν σκέφτομαι τίποτε άλλο!

Μου ξανάρχονται ένα ένα, χρόνια δοξασμένα!

Τα πληκτρολογώ και έχω ανατριχιάσει…

ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ
ΘΡΥΛΕ ΟΛΕ Σ’ΑΓΑΠΩ!!

………………………………………………………………………

Για να κατεβάσετε την φωτογραφία σε τεράστιες διαστάσεις …θριάμβου (3180X2129) πατήστε εδώ:
http://papaki.redplanet.gr/wp-content/uploads/2010/02/olympiacos-winner-basketball-cup-red-duckling.jpg

Τόσα χαλαρά και εύκολα που ο Τσίλντρες πήρε φόρα και νόμιζε ότι θα σηκώσει τον Σόφο από το έδαφος!

Τόσο χαλαρά και εύκολα που οι παίχτες της Χίμκι δοκίμασαν κάθε απίθανο τρόπο να σταματήσουν τους ερυθρόλευκους:

Τόσο χαλαρά και εύκολα που ενόψει Τσικνοπέμτης ο Σοφοκλής ταξίδευε…

ΥΓ: Με ρώτησε φίλος στην προηγούμενη ανάρτηση αν υπάρχει κανένα link να δει τον αγώνα. Όποιος ενδιαφέρεται για κάτι παρόμοιο και έχει facebook μπορεί να βρει τη λύση με ένα add στον Red Duckling. Ακόμα και αν μην είμαι online, με μια δημοσίευση στο wall μου, όλο και κάποιος γαύρος θα βρεθεί να ποστάρει τα links!

Πρωταγωνιστής για τους ερυθρόλευκους αναδείχθηκε ο Λίνας Κλέιζα με 23π. και 9 ριμπάουντ στα 23 λεπτά που αγωνίστηκε.

Παραλίγο όμως να χάσουμε τον MVP της αναμέτρησης καθώς οι παίχτες της Ορλεάν εφάρμοσαν νέες τεχνικές στην άμυνα:

αλλά…

…αλλά τι συνέβει όταν ο Σακίλ δοκίμασε να καρφώσει στον αιφνιδιασμό με τον Σοφοκλή να έρχεται από πίσω του;;

Τα κατάφερε ο Σακίλ;;

Τον έκοψε ο Σοφοκλής;;

Η’ μήπως συγκρούστηκαν οι δυο τους;;

Και αν συγκρούστηκαν που βρέθηκε ο Σακίλ;;

…

Το Κόκκινο Παπάκι λίγο μετά το τέλος του αγώνα σας παρουσιάζει το στιγμιότυπο με την προσπάθεια του Σοφοκλή να ταπώσει τον Σακίλ και ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ:

Οποιος αθλητής θέλει να καρφώσει με τον Σχορτσιανίτη να τον ακολουθεί, ας έχει στο νου του που βρέθηκε ο Σακίλ όταν το δοκίμασε!