Χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία, εγώ κρατάω την ουσία και ονειρεύομαι…
Ονειρεύομαι μια άλλη Ελλάδα…
Μια Ελλάδα που μου υπόσχονται προεκλογικά όλοι οι πολιτικοί, αλλά με το που κλείσουν οι κάλπες την ξεχνάνε…
Μια Ελλάδα που μόλις μας δώσουν μια θέση στο δημόσιο, ή έστω την ελπίδα ότι μπορεί να βολευτούμε, την ξεχνάμε…
Η αλήθεια είναι δυστυχώς μία: Οσοι μας κατακλέψανε μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας(;), το έκαναν υπό την συνεχή ανοχή μας ή την ενοχική σιωπή μας…
Εχουμε μεγάλο μερίδιο ευθύνης όλοι μας… Αλλωστε κάθε λαός έχει τις κυβερνήσεις που τους αξίζουν…
Ξεφύγαμε σαν κοινωνία, γίναμε μανιακοί καταναλωτές κάθε λογής αηδίας που κυκλοφορούσε στην αγορά. Και όταν γίνεσαι λάτρης των υλικών αγαθών, μοιραία χάνεις την έννοια του ανθρώπου…
Και αυτό δυστυχώς πάθαμε, χάσαμε την ανθρώπινη μας φύση! Γίναμε ζώα, να επιβιώσουμε εμείς και να κόψουνε το κεφάλι τους οι άλλοι. Να κάνουμε τη δουλειά μας με κάθε τρόπο και να πάνε να γαμηθούνε οι υπόλοιποι…
Είμαστε όλοι συνένοχοι! Και αυτοί που βολεύτηκαν όλα αυτά τα χρόνια και όσοι έμειναν απ’έξω δουλεύοντας στον ιδιωτικό τομέα. ΟΛΟΙ!
Οι μεν γιατί έγλειφαν κατουρημένες ποδιές: «Βάλε με στο δημόσιο βουλευτή μου και κλέψε όσα και όσο θες! Εγώ θα σφυρίζω αδιάφορα».
Οι δε γιατί απλά κατηγορούσαν τους βολεμένους όχι σαν στάση ζωής, αλλά περισσότερο για να απενοχοποιηθούν σε περίπτωση που έβρισκαν ένα κοκαλάκι να γλείψουν: «Αφού το κάνουν όλοι, εγώ να το παίξω ηθικός;»
Μοιραία οδηγηθήκαμε εδώ που οδηγηθήκαμε…
Δεν βγάζω τον ευατό μου απ’έξω. Δεν πρόκειται να το παίξω επαναστάτης από κούνια! Σε αυτή τη χώρα ζούσα μέχρι τώρα, δεν ήρθα ξαφνικά το 2010…
Όμως αυτό δεν μου δίνει τη δικαιολογία να μείνω έξω από το χορό που μόλις άρχισε. Το ότι δεν έκανα κάτι μέχρι σήμερα ας είναι οδηγός για το μέλλον, για όλους μας!
Γιατί αυτή η απραξία και η νοοτροπία μας έφερε στο αδιέξοδο…
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Ο καθένας ξεχωριστά ας αναλογιστεί τις ευθύνες του και ας φροντίσει να διεκδικήσει μια άλλη Ελλάδα!
Οι πολιτικοί απέτυχαν, εμείς έχουμε μια ελπίδα να σώσουμε οτιδήποτε αν σώζεται!
ΥΓ: Μακάρι να μην υπήρχε αυτό το υστερόγραφο. Μακάρι να μην υπάρξει στο μέλλον ξανά αυτό το υστερόγραφο. Τρεις άνθρωποι χάθηκαν, έφυγαν άδικα και άδοξα με ένα ΓΙΑΤΙ να βασανίζει τις οικογένειές τους… Καλό τους ταξίδι…
