Η εύκολη ανάρτηση!

Όπως έγραψα χθές, αφήνω πίσω τα γεγονότα της ντροπής στο ΣΕΦ και προχωράω μπροστά. Ή μάλλον πιο πίσω…

Την περασμένη Τετάρτη «κατηγορήθηκα» πως αντί να ασχοληθώ με την διαιτησία της αναμέτρησης, προτίμησα να «ζωγραφίσω» το τέλος του Γιαννάκη.

Στο facebook μάλιστα μίλησα για λίγο προπονητή και κάποιος λιγόψυχους παίκτες που κατέρρευσαν από το +14 με 2-3 ανάποδα σφυρίγματα.

Το ξέρετε πολύ καλά! Είμαι ΑΛΗΘΙΝΟΣ! Εδώ δεν κάνω κάποια δουλειά για να σας πουλήσω κάτι.

Τι πιο εύκολο για μένα να κάνω την παρακάτω ανάρτηση; Την ώρα που ο κόσμος του Ολυμπιακού έβραζε, εγώ κάνω τον διαιτητή κοράκι και αρχίζουν τα like και τα αιτήματα φιλίας και τα χτυπήματα στο blog!

Δεν συμφωνείτε ότι αυτός είναι ο εύκολος δρόμος;

Για μένα όμως όχι! Αυτός ο δρόμος είναι εύκολος, αλλά δεν είμαι εγώ! Μετά τον αγώνα η πίεση μου χτύπησε κόκκινο, όχι όμως μόνο για τα σφυρίγματα…

Κυρίως τρελάθηκα για άλλη μια φορά για το αγωνιστικό πρόσωπο της ομάδας.

Ενας μέτριος προπονητής στον πάγκο, χωρίς κάποιο σύστημα μέσα στο παρκέ…

Τάιμ άουτ που… ξεκουράζονταν στην γραμματεία και παίκτες που «επηρεάστηκαν» από τα σφυρίγματα και έχασαν τα αυγά και τα πασχάλια!

Αυτό είδαν τα μάτια μου. Μπορεί να κάνω και λάθος. Απλά είναι η άποψή μου…

Και αυτό κάνω όλους αυτούς τους μήνες εδώ. Λέω την δική μου άποψη και συζητάω μαζί σας για να ακούσω και τις δικές σας γνώμες…

Εχουμε φτιάξει μια παρέα για να περνάμε λίγο καλύτερα την καθημερινή μας περιπλάνηση στο διαδίκτυο…

Και αυτή η παρέα μπορεί έχει αξία μόνο αν είμαστε όλοι αληθινοί!

Και για το μπάσκετ η άποψή μου είναι αυτή: Για όλα αυτά τα άτιτλα χρόνια (με εξαίρεση το φετινό κύπελλο) δεν μπορεί να φταίει μόνο το παρασκήνιο.

Δεν παράτησε το μπάσκετ του Ολυμπιακού το παρασκήνιο! Δεν το έστειλε να παίζει στον Κορυδαλλό τερματίζοντας 8ο στην κανονική διάρκεια!

Και τα τελευταία χρόνια δεν διατήρησε στον πάγκο ένα μέτριο προπονητή το παρασκήνιο!

Δεν φταίει το παρασκήνιο που για 2αρι έχουμε τον Χαλπερίν και το 3αρι μας δεν μπορεί να σουτάρει!

Γιατί πολύ απλά, αν δεχτώ την άποψη πως για όλα φταίνε οι άλλοι, τότε πρέπει να δεχτώ και τις κατηγορίες για τα «πέτσινα» ποδοσφαιρικά μας πρωταθλήματα!

Δεν μπορεί βρε αδερφέ τα δικά μας δικά μας και τα δικά τους πάλι δικά μας!

Επειδή λοιπόν δεν αντέχω αυτούς που ψάχνουν φαντάσματα στην ποδοσφαιρική μας κυριαρχία, δεν πρόκειται γίνω σαν και αυτούς και να κάνω το ίδιο στην μπασκετική τους κυριαρχία.

Στην τελική όποιος ψάχνει άλλοθι για τις αποτυχίες τους, είναι καταδικασμένος να αποτυγχάνει συνέχεια!

ΥΓ: Αν καταφέρουμε και διώξουμε από το μπάσκετ δυο νέους ανθρώπους με όρεξη και χρήμα, θα είναι κατόρθωμα! Το τραγικό όμως είναι όταν αναρωτιέμαι αν θέλουμε να καταλήξουμε 8οι και στον Κορυδαλλό, να υπάρχουν άτομα που να λένε: «Μια χαρά! Τι 8ος, τι 2ος;»

Μάλλον τελικά δεν είμαι τόσο «Ολυμπιακάρας». Αλλιώς έχω μάθει να αγαπώ την μεγάλη μου αγάπη…